İstemiyorum
O kadar yoruldum ki
Herşeyden
Herkesten
Kendimden
Senden
O kadar yoruldum ki
Göz kapaklarım taşıyamıyor bu ağırlığı
O kadar yoruldum ki
Sessizce bile ağlayamıyorum
O kadar yoruldum ki
Unutmaya mecalim kalmadı seni
O kadar yoruldum ki
Hatırlamaya değmeyecek biri için
O kadar yordu ki
Yorulduğumu bile hissetmemişim
Yavaş yavaş almış beni benden
Öyle bir ustalıkla sökmüş ki kalbimi
Gidince anladım
Çünkü bir daha dolmadı yeri
O KADAR YORULDUM Kİ
Sonsuzluğa yürüyorum şimdi
O kadar yoruldum ki
Yolum o kadar uzun ki
Bana yaşattıklarının yanına tuz biber olmuş
Sanki benim için batmış güneş
Gece bana armağan etmiş bütün karanlığını
O kadar yoruldum ki
BİR kez daha yorulmaya ömrüm kalmadı
Bitmeli artık
Son vermeliyim çaresiz yorgunluğuma
O kadar yordun ki beni
Kalbim seni affeder mi bilmem ama
Gözlerim asla unutamayacak seni
Ağlamaktan derinleşen göz çukurlarım
Morun en koyu tonuyla buluşurken
Sen vardın içlerinde
Toprak attım o çukurlara
Bitti artık
O kadar yordun ki
Bitmesine üzülüyo şimdi ruhum
O kadar alışmıştım ki acıya
Herşey bir garip şimdi
O kadar yoruldum ki
Son vermeye gidiyorum yorgunluğuma
Yorulmuş bir bedenden ne bekliyosun ki
Yorduğun bir ruhla ancak bu kadar vedalaşabilirsin
Elveda ruhum
Elveda herşeyim
Çok yordun beni
Elveda.....
©finifugal
F