O KARA SEVDALAR

____//FATİH KARS_______//
O KARA SEVDALAR
Yüreğim ağırdır benim, pamuk ipliği taşıyamaz
Deryasın da boğulmuş damla, damla kara sevdalar
Artık neyi koruyorsa bu kaburgalar…
Yüreğim her vuruluşun da, zaten delik deşik,,,
Öylesine yetim kalmışım ki! Kendi kendimle
İçimde, beynimde birikmiş cümleler kelimeler
Kalemler yazmaz, diller söyle desen de söylemez
Çarelerin olduğu her yer de, çaresizim kendime
Bir yalnızlık melodisi, öksüz sensiz yüreğimde
Çınlıyor kulaklarım, kararıyor en aydınlık gün bile
Parlıyor gözlerin hep uzakta bir yerde
Vuruyor kaburgalarımdan, yüreğime
Her sevişim de seni,
Yalnızlık bile sensizliğime yetmiyor…
Öylesine yalnız ve öylesine öksüz
Öylesine yetim kaldım ki kendi kendimle
Uzaktan seviyorum demekte çare olmuyor derdime…
Her ölüşüm de leş kargaları gibi çöküyor üstüme
O kara sevdalar…
_________//FATİH KARS______//
©fatihkars