Görmeyeli odadaki ufak değişiklikler,
Yetmemişti anı temasını değiştirmeye.
Yalnızca bana etki eden hisler,
Uyanıyorlardı birer birer içimde.
Rüzgarın defalarca sarstığı perdeler;
Kokularını hala koruyorlardı.
Tavandaki ışıklı çokgen desenler;
Aynı şekilde parıldıyorlardı.
Şuan koltuk rolüne bürünmüş yataklar;
Üzerinde kurduğum düşleri,
Herşeyi detaylarıyla hatırlıyorlar,
Tıpkı ben gibi, benim gibi.
Açılıp kapanmaktan yorulan kapı;
Hâlâ itaat ediyor açıl isteğime.
Bej rengiyle yere yığılan halı;
İzin veriyor üzerinden geçmeme.
Orada hissettiğim tüm duygular;
Hepsine geçmiş,hepsi biliyorlar.
Hislerim gibi yaşıyorlar hâlâ,
Ve yaşayacaklar ömür boyunca.
©şiiryazan.
Ş