O Oda ilk evreye şahit olan,
İki yatağıyla,aynalı çekmecesiyle.
Etkisi hala içimde yaşayan,
Yeni doğmuş sancılı düşleriyle.
Camdan esen ayaz rüzgar,
Bile üşütmüyordu beni artık.
Aşk adına yeni bir diyar,
Aydınlanıyordu sönerken karanlık.
Yoktu harita,belirsizdi ufuklar,
Yine de içimdeki kaşifi yıldırmamıştı.
Kanıtım etrafımı kuşatan duvarlar,
Sığmayan düşlerim dışarıya sızmıştı.
Hiç unutmam uyuyamamıştım o gün,
İçimde biriken heyecanımla.
Şekilleniyordu bende önsözün,
İzine her rastladığımda.
Çalan tüm aşk şarkıları,
Seni getiriyordu aklıma.
Unutmuş gibiydim acıları,
Olduğun hayaline daldıkça.
Tüm bunlara şahit olan o oda,
Değer kazandı tarihimde.
Anılar tanıyıp yapışıyorlar aklıma,
Adımımı atıp her girdiğimde.
©şiiryazan.
Ş