Kim bilir kaç şiir büyüttün koynunda
Yoksa neden inlesin bu gök avaz avaz,
Güneş tepedeyken.
Gözlerinin gölgesi üstümü örterken;
Kaç tane çiçek soldurdun bahar ortasında?
Yalnızlıktan gıcırdarken pencerelerim,
Hangi rüzgarı peşine taktında yalın ayak
dikildin karşıma?
Işıltılı yıldızlar meyve vermişken teninde,
Çaputlar bağlamadın mı kuruyan dallarıma
Sırtımda biriktirmedin mi günahlarını?
Bundan değil midir titrek ihtiyar adımlarım?
Halbuki savaşlarına katıldım
Hemde en ön safta
Kuşandım delinmiş paslı zırhımı
Dörtnala seyrettim şahlanmış vedalarına
Savruldum, kayboldum ve öldüm
Düşüncelerinin en kuytu köşelerinde.
Hemde;
Düştüğüm topraklar filizlenmemişken
©reşitbilen
R