Hani küçük bi kız çocuğunun sımsıkı öpüp koklaması var ya;
Osun işte sen.
Kimileri gövde sanıp ta karanlığı, darmadağın sığınırken içine,
Sen aralayıp gözyaşlarını, gülüşlerini serpiyorsun üzerlerine.
Vakitsiz birer ölüm sanki geceler.
Bir bakımlık ay düşüyor herkesin payına.
Ve hiç dönüp te soran olmuyor.
Bekleyen hangi düşler bir sonraki sabaha?
Bildik bir nehrin sularına kendini bırakıp,
Gidecek başka denizler arıyorsun ya;
"O"sun işte sen.
Seni ben nasıl sevmem...
E