Ye'se düşmek yaraşmaz bir mümine;
Ufuk varsa eğer, umut vardır yar!
Karalar bağlama yorgun gönlüne;
Umut varsa eğer, Rahman yardır yar!
İndirme nazarın mahzun olupta;
Rahmeti gazaba büyük "O" var yar!
Zulümâtı bir kenara koyupta;
Izzeti zillete galip "O" var yar!
Kapatma perdeleri aydınlığa;
Zulmeti nuruyla açan "O" var yar!
Râm ol her daim Rahmet-i Rahman'a;
Gönle ferahlık nimeti "O" var yar!
Deme, cürmüm var ki dağlardan büyük;
Şirk yoksa, tevbe cürmün silgisi yar!
Deme, günahlarım var da çok küçük;
Zerreyi tartan mizan bilgisi yar!
Ya at ki nefsânî ihtirasların,
Ya ukbaya yönel, dünya fânî yar!
Ya aç ellerini yap istiğfarın,
Yada son durağın nâr-ı bâkî yar!
"Fânî" geçti serden, fezâ sanki dar,
Bela imiş dünya, geç anladım yar!
Yaş otuzbeş olmuş, şakaklarda kar,
Geçtim yardan, bildim; Yaradandır yar!
©thehodja
T