Sen sev de boşver sakın üzülme
Sevdana değmeyen o yâr utansın
Sen ağla koyver aksın gözyaşın
Yüreği taş kesen o yâr utansın
Düşünce kalkarsın yerden sonunda
Yalnızlık öğretir hasret yolunda
Sevdanı büyüttün gönül yurdunda
Aşkını öldüren o yâr utansın
Yaslanır duvarlar sırtımda sanki
Konuşur aynalar küfreder gibi
Uykular firari gelmiyor geri
Gülüşüp uçuşan o yâr utansın
Ağrıma gidiyor susup beklemek
Hep elem veriyor sessiz dinlemek
O demek bu demek azap düşünmek
Kıymeti bilmeyen o yâr utansın
©ibrahimlek
S