madem
hayata ve sevdaya dair
ne bir istek ne bir umut var…
madem
tükendi bütün harfler
yazacak bir söz kalmadı...
ve ne kutlanacak bir yıldönümü
ne bir doğum günü var…
o zaman gel
böyle birbirimizden uzak
böyle kendi kendimize
havadan sudan konuşalım…
burada koyu sarı bir sıcak var
tüm bedenimi saran ter gibi
özlemin var...
hani o türküde söylendiği gibi
“sen yağmur ol ben bulut”
ayın kırkında buluşalım yar…
©elif.35
E