Şu içimdeki derdi rüzgar alıp da
götürse uzak diyarlara..
Bu dünya bana yük..
bu dert bana çok..
minicik yüreğim kaldırmıyor artık bu amansız düşünceleri..
Nefes alamıyorum düşündükçe..
düşünmek istemiyorum..
istemedikçe daha çok düşünüyorum..
tabiplerden de fayda yok ..
umut yok, hayal yok, derman yok..
herkes kendi dünyasında,
kime sorsam düzelirsin diyor..
kimse benim içimi bilmiyor..
içim o kadar dolmuş ki
o kadar köhne ki içim
savrulmuş oradan oraya..
ağlayamamak sözün bittiği yer değil midir?
Hele ki ağlamaktan başka çaren yoksa..
Ben ağlayamıyorum artık..
Sözün bittiği yerdeyim..
©maviii
M