Saatlerce bir köşeye sığınırız.
Saklayamıyoruz içimizde ki o öfkeni.
Nefes alamaz oluyoruz öyle sıkıyor ki hayata karşı olan öfke.
Öldürmüyor ama boğuyor sadece.
Tükensin nefesimiz bitsin bu işkence diyoruz olmuyor.
Öfke...
Hayata,insanlara,yaşama var içimizde her bir nefese öfke...
Peki nasıl geçer?
Şükür ederek sabr ederek.
Çünkü tek çare bu
Hevale etmek Allaha yapsın,her şeyi kendi bildiği gibi.
@fatima1117
©yazaröldü
Y