Yokluğunda nice depremler gördü bu yürek.
Nice sel felaketleri, nice yangınlar.
Fırtınalarla yerle bir oldu.
Onarmaya çalıştıkça parçalandı.
Şimdi sen dönmek istiyorsun.
Ama çok geç!
En kötü günlerimde hep yalnızdım ben.
Artık dönsen bile,
Yokluğuna duyduğum öfke hiç bitmeyecek.
©mstkr
M