ÖFKE ATEŞİ

İçimdeki öfke, harlanan bir kor gibi,
Göğsümde yangınlar, yüreğimde zehir dolu.
Gözlerimde fırtına, dudaklarımda sözcükler,
Bir yangın yerine dönmüş düşüncelerim.
Sözlerim kıvrımlı, öfkem keskin bir kılıç,
Sessizce fısıldar, ama yıkıcı bir güç taşır.
Gölgeler arasında kaybolan duygularım,
İsyan eder durur, içimdeki korla birlikte.
Gizli kalmış hüzünler, öfkemin arkasında,
Yüreğimde yankılanan çaresizlik nağmeleri.
Gözyaşlarım deniz olur, içimde yanan ateşi söndürmek için,
Ama kor, hala canlı, hala öfke dolu.
İçimdeki öfke, sakin sularda derin bir volkan,
Patlamaya hazır, her an her şeyi yakabilecek kadar.
Ama bilirim, öfke de gelir, geçer zamanla,
Ve yangınlar söner, geriye sadece yorgun bir kor kalır.
©sazak.by