D

öfke krizi

bir samimi düşünce,
kelimeler lihsana erişince,
uykuyu satırladı gece,
boyadıgım duygular hece hece.
simdi düşün şiir neyce,
sözlük yetermi sence,
ağlamayı bilmen yeter bence,
bir hayli kibirli yazdım gereğince,
bir bogaz gerekli,gerildim iyice;
ince ince dogradım kalbi, iyice
bekledim belkileri belkilerce,
hangi yolda yürüdüm acaba metrelerce.
daha dibe saplanıyorum gittikce,
unutulurmu bahar acaba sevişince,
etrafa dağıldım gecikince,
gec kaldım acıyı erteleyince.
öfke şaha kalktı umut geberince,
bir adam öldürdüm gizlice,
nede bağdaşıma benzer sinsice,
canım acıdı sebepsizce.
ay yazdıkların cok edepsizce,
soruyorum varmı ölen edeplice?
salağa bağladım delirince,
ne korkmuşlardı mutluluk erince,
aşka fedakarlık gereksizce,
bir kac bıcak darbesi kalbsizce,
katli vacip âşığın sebepsizce,
daha ne kadar ölecem sessizce?
bir feryad seslendi seslice,
bir kadın sesi eşlik edince,
kulaklarım sağır bestelerce,
görmedim kanı gözlerimce.
(âlâ)