Peşinden koşacak cesaretim yok hayallerin
Hesabını soramazken ödediğim bedellerin
Dün benim olan ne varsa bak bugünse ellerin
Hepsi yanımdaydı bir zaman çekip gidenlerin
Umut diye bir duygum vardı sanırım önceleri
O zamanlar dost sanıyordum ne yazık kahpeleri
Yüzüme gulenleri ve arkamdan dönenleri
Anladıkça kapatmaya başladım o sahneleri
Çok yaraladılar beni ... kodumun ****leri
Yoksa bu kadar karamsar değildim ben önceleri
Ben bilirim içimde bozulan tüm dengeleri
Yaktılar umut vaad eden güzel düşüncelerimi..
Soğuk bir eylül akşamında aldım elime kalemi
Yazmaya başladım öfkeyle çıkıp dilime geleni
Kimsenin umurunda olmayan bu cumlelerimi
Yazdırdım sayfalara ve azad ettim katilimi.
Iste böyle rahatlattım öfkeyle dolan yüreği
Böylece hafifledim ve düzelttim dengeleri.
Uğur Demirel
©akrep.ugur
A