Öfkeli Gidiş

Bir yağmur öfkesi başlar akşamdan,
Döver durur onun gittiği pencereleri,
Söner aydınlığı azalmış ak şamdan,
Öfke bitirir ömrünü aşkın karanlık sularda,
Yalnız öfkesi kalır pencelerin sabaha...
©şiirhanı