Yıkık dökük bir sandal gibi,
Yokluğunda elbet batacağım.
Varlığınla tabiki çıldıracağım.
Başka kapılardan seni çekip alacağım.
hayatım bir film şeridi gibi gözüküyor,
başrolde hep sabrıma oynayan insanlar,
Sahte gülücükleri bile beni öldürüyor,
nutuk attıkları cümleler bile oynak
konuşurken bile gözleri dönme dolap gibi,
küçük yüreğime büyük öfke dağıtıyorlar.
kaçıyorum onlardan,
onlar konuştukça susuyorum.
renkli dünyalarını siyaha,
günahlarını beyaza boyatıyorum.
bedavaya yaşamanın mutluluğu
o kadar yükseltmişki onları...
kimin sırtından inceklerini unutmuşlar.
elllerim boşalıyor,aklim çıkıyor...
rabbime söz verdim ama öfkem
sabrımı zorluyor.
şimdi adalet dağıtıyorlar,
darağacına masumu
dürüst olana kelepçe
yetime bir lokma ekmek
gaziye tekme tokat
tecavüzcüye konaklama
hırsızlara saray
şeref yoksununa madalya
artık öfkem sabrımı zorluyor.
allah diyorum kitap diye ekliyorum.
vatan diyorum,toprağımı kirletiyorlar,
böylelerini yaşatmak yerine yakmalı.
©siyahçizgi
B