Her duyguyla baş ederken,
Yenildim yine öfkeme.
Hele söz konusu sen'sen,
Hakim olamam yüreğe.
Sen yanımda olunca bir nebze daha sakinim,
Yokluğunun faturası ağır gelir beynime..
Susarak öfkemin dinmesini bekleyemem,
Ellerinle büyüttün bu duyguları böyle
Bence sen bana oradan kendince fikir verme,
Öyleyse düşlerimden de git rüyama gelme,
Seni bu kadar çok seviyor ve özlüyorken,
Öfkem de aynı büyüklükte bunu çok görme!
Biliyorum bi çare bulmalıyım öfkeme
Adını duyduğum anda bozulan dengeme
Benim tek bir yöntemim var veya tek bi çare
Her şeye rağmen başını koyacaksın göğsüme..
Eser kalıyor mu öfke den bir kere dene
Uğur Demirel. 😉
©akrep.ugur
A