Öfke alev alev yakarken içimizi,
Volkanlar patlar öfkenin her zerresinde.
Dumanlar bürür aklımızı, mantığımızı,
Karanlık bir girdapta kayboluruz kendimizle.
Kin ve nefret besler öfkenin ateşini,
Yakıp yıkar her şeyi önüne çıkanın.
Öfke fırtınası eser, yıkıcı bir güce sahip,
Yok eder huzuru, mutluluğu, sevgiyi kalbimizden.
Ama bir meltem esmeye başlar içimizde,
Sakinlik fısıldar kulağımıza,
Serin bir nefes gibi serper üzerimize,
Sönmeye başlar öfkenin alevleri.
Mantık ışığı aydınlatır zihnimizi,
Dumanlar dağılır, görürüz gerçeği.
Öfkenin bize zarar verdiğini anlarız,
Sakinlik ve barışın yolunu seçeriz.
Derin bir nefes alırız,
Öfkeyi bırakırız bir kenara.
Sakinlik gelir yüreğimize,
Huzur kaplar her yanımızı.
Öfke ve sakinlik, iki zıt güç içimizde,
Hangisi kazanacak bu savaşı?
Seçim bizim elimizde,
Karar bizim vermemiz gereken.
Öfkenin kölesi mi olacağız,
Yoksa sakinliğin efendisi mi?
Seçimi yapalım akıllıca,
Öfkenin ateşini söndürelim sonsuza dek.
©hasanbey.
H