Yaşın geldi, okula gitme vakti dediler,
Giyindim mavi önlüğümü, taktım beyaz yakamı,
Üç numara kesilmişti tarak değmemiş saçlarım,
Sırtıma yüklediler hayat kadar ağır bu çantayı.
Hikayemin başladığı ilk günden beri okuma yazma öğreniyordum.
Ali hep ata bakıyordu, binmeyi mi bilmiyordu diye düşünüyordum.
Işık ılık süt içerdi, İpek'in bildiği tek şey ip atlamaktı,
Sıra arkadaşım Hasan ise deve cüce oynarken başını sıraya çarpmıştı.
Herkese bir numara verilmiş, cezaevi mahkûmları gibi,
Okul müdürümüz tepesinden soluyor, hayli sinirli,
Benide sınıf başkanı yaptılar, itibarım arttı,
Elime sopayı alıp kapıda durunca baya havalı oluyorum.
Önce hayatın bilgisini öğrendik, sonra matematiğini,
Kimyamız bozulmuş öğretmenim, kırmızı kurdeleler bizi kesmez,
Öyle böyle derken sekiz koca yıl geçti,
Bundan sonra her sınav geçmiş kadar basit gelmez.
Lise yıllarım yok benim, içimde kanayan yara,
Daha on üçümde başladım ben hayatı kovalamaya,
Arabeskin babaları ile büyüdü çocuk bedenim,
Korku nedir bilmem, alışkın bu sokaklar serseri kurşunlara.
©ikrar
I