Bu son yağmurlar, kavurur içimi
Aciz aşkım, senin gibi
Ey yüce Rabbim affet beni
Günahkar kulunu, begmen'ni
O uzakta, bilirim işte orda
Gözüm görmezdi, toz pembeydi
Kaptırdım kendimi, günahlara Rabbim
Nefsimi, durduramadım,
Ne çok sevdim, Ne nefret ettim
Kaybolan benmişim, burası neresi bilmedim
Koştum sadece, dertlerimden uzağa
Sen ne büyüksün, Meğer derdime koşmuşum
Kaçtım sandım, Kafese kendimi attım
Okyanusta yüzüp eğleniyorum sandım
Meğer herşey serapmış
Çölde sürünüyormuşum Rabbim
Bir Gece Bir gündüz, yedi yıl geçti
Bitmedi, Bozkırın hikayesi
Rüzgar bana masal anlatıyor, ağaçlar Zikir çekiyor.
bu aciz kulun gölgesinde oturuyor,
Ne yolcular geldi hiçbiri dayanamadı
Bozkıra, ben bekledim
Gelmeyeceğini bilerek
Ah yorgunluk, sardı bedenimi
Şu hastalık, öldürüyor beni
Kaçmak için binbir bahane uydurdum
Lakin yine uykuluyum
Rüya zannettim, kabusmuş meğer
Ölümden değil korkum Rabbim
Korkuyorum, huzurundan
Korkuyorum, mahşerden
Korkuyorum, sırattan
Bir sevda için, düştüğüm şu haller
Yunus Emre görse, tükürdü yüzüme
Hallacım görse, iterdi beni çöllere
Sen Affet Rabbim...
©beg
B