sabahın körü,
ortalık zifiri karanlık,
ayaz, rüzgarla birleşmiş
yağmur da çabası,
işliyor insanın içine,
hiçte yok vicdanı.
in cin dışarıda top oynarken,
millet sıcak yatağında...
kimsesizler sokak kaldırımında,
küfrediyor kapkara talihine.
bir de benim dışarıda.
sokak lambasının sarı ışığında,
karşılıyorlar beni her sabah köse başında;
kıvrılmış yatan köpekler,
ısınıyor o ayazda kendi sıcaklığında
biliyorlar medet umulmayacağını insana
çöp arabası geçiyor aynı saate
üşümüşler görevliler
sığınmışlar merdiven boşluğuna
içerde birisi pazarlık yapıyor çorbacıyla
ölen ölmüş,
kalan kalmış,
kimsenin değil umrunda.
buna hayat denirse,
hayat akıyor tüm olağanlıyla.
Salih YANMAZ
©gslhynmz
Z