Tatmin olamıyorum
Elim kalem tutmaz oldu
Aşk büyük yalan
Sevda bir kuru ekmek oldu
Göz pınarlarım kurudu
Biten acı değil âşk oldu
Melenkolik yaşamım
Tarihin mecnun sayfası oldu
Kayboluyorum kalbimin ezeli denizlerinde
Yaşamım acıdan ibaret oldu
Bimar olduğum gözlerinin
Feri söner oldu
Filikamın içindeki sevdiğim
Kırık bir oltam oldu
Tuttuğum balıklar
Kahrımın eseri oldu
Yazdığım şiirler
Hüznümün kağıda dökülmüş hali oldu
Geceleri baktığım yıldızlar
Bir bir düşer oldu
Her gün secdeye giden alnımda
Ayrılık terleri birikir oldu
İşin sonu nereye çıkar bilmem
Mutsuz didarın kabusuma ilham oldu
Azmimin nedeni
Seni kaybettiğim anda yok olur oldu
Aşık Ensar sevdiğinin çehresini
Bir an unutur oldu
Yazmamın verdiği zorluk acısı değil
Öldürmesi oldu
Kalbimin zayıflığının nedeni
Aşkım değil ayrılığım oldu
Tek dostum kalem
Elimde kırılır oldu
Sırdaşım kağıtlar
Herkese beni ifşalar oldu
Gün gelmiş Aşık Ensar için
Unutmak adet oldu
Hatırlamak cesaretten
Karşısına çıkmak Aşıklık oldu
©aşıkensar
A