Var olmayan insanların bağırsakları,
Çelik kulenin tepesinden cennete uzanıyor.
Bağırsaklar halat gibi birbirine düğümlenmişti
Umutsuzca asılıp çektim.
Vıcık,vıcık,vıcık.
Düğüm artık nerdeyse güneşe ulaşıyordu
Sevgili ceset kulem.
Halata ger tutunuşumda zirveye doğru,
Daha yükşeğe tırmanıyorum.
Yeryüzü artık görünmüyor.
Kule baştan aşağı şiddetle sarsılıyor,
Annemin sesiyle fısıldıyor.
"Kendiliğinden mutluluk yoksunu, manevi çocuğum."
(Ahh)
"Benim sevgili kaybolalım."
"Ailen seni yetiştirmekte başarısız oldu."
Ve öldüm.
©48saat
4