Bir şiir oldum
Gözlerim yorgunluğunu
en çok mısralarıma gizledi
her bir kelimem dökülürken kağıda
ben ozlemeyi sevdim
seni unuttum artık
seni beklemeye alıştım
Öyle uzun sürdü ki bu beklenti
Zamanla beklemeyi sevdim
belki sen yoktun
Başkası ile mutluydun
biliyor musun bende çok mutluydum
yanımda senden kalan yalnızlıgımla
kederlerimle
neyse akşam oldu
ellerim üsüyor
cigaram son dal
yaksam mı ki
Neyse geceye kalsın o da
Bugün sen beklemek çok yaktırdı..
Z