Bir seher vakti uyku uğramıyor odama.
baktığım her güneş ışığında beliriyor yüzün
karnı deşilmiş bir karanlığın aydınlığında uğruyorsun umutsuz dünyama
cümle sonuna konan noktanın eksik virgülü gibi boynu bükük yalnızlığımı izliyorum
güneş doğarken şehre ben sensizliğe batıyorum
kimse tutmuyor elimden. düşüyorum kör karanlıklara
yalnız, yapayalnız bir ışığım ben.
Kör karanlıkları aydınlatırken öldüm.
Durdu karşımda kimsesiz bedenim
Umutsuz bir Ohh çektim içimden
sonra seni aldım ciğerlerime.
öldüm sevgilim,
sen yokken öldüm...
©emine_öz
E