Çaresizce yürüdüğüm yollara diz çöktürdün
Geceler boyu ağlatıp yaş döktürdün
Sen bana bir ömür kök söktürdün
Yakamı salıver gitsin kazandın kader
El açılacak kimse tutulacak dal kalmadı
Attığım hiçbir taş yerini bulmadı
Açtığın boşluklar bir türlü dolmadı
Sen beni çelikten demirden mi sandın kader
Halimi benzettin rüzgara teslim yaprağa
Dönüştüm işte ayağı kırık kısrağa
Yaslayınca sağ yanımı kara toprağa
Yenildiğime ancak o zaman inandın kader
Surları delik deşik olmuş mağlup kaleyim
Kalmadı etim buldum bir kuru iskeleyim
Dinmediyse bana hırsın söyle bileyim
Sen benden önce neye dayandın kader
Elimi avcumu yaktın kuruttun
Beni hep boş teselli ile avuttun
Sen bağrıma kast etmiş kurşun ve baruttun
Vurulunca etimden tüten dumandın kader
Gönül semtimde ne bir çimen ne gül yeşerdi
Demedin bu da herkes gibi bir beşerdi
Şeytan seni görse ettiğine şaşardı
Sen şaşmadın habire kinle boyandın kader
Kara Kalem'im kırıldı, söz dilimden çekindi
Kader benim gönlümde bir dikendi
Kendi açtığı yarayı ancak kapatır kendi
Öldür beni kader ömrüm tükendi
Öldür beni kader ömrüm tükendi
©karakalemk
K