Ne vazgeçmek yaşamaktan,
Ne korku ölümden.
Arafta kalmış bir hayatın romanı,
Düşsel olduğu kadar hayattan.
Yokluğunda yok olmuyorum,
Bu değil beni kahreden.
Silüetin bir kaç mikrosaniye,
Bu düzlemde bin asrı deviren.
Çok şey dile, çok iste,
Ama şuan istediğini asla.
Öldüremem seni, kolay değil;
Dile bile.
Benimse tek bir talebim var artık,
Biliyorum,
Bir gün bir başkasını benden çok seveceksin.
Tanık edeceğim buna,
Yüreğimin tüm kuvvetlerini.
Asla ucuz bir adamın nezaretinde hapsolma.
Uzaktan izliyor olurum belki,
Onu daha çok sevdiğini.
Pardon çok pardon,
Unuttum bir an beni hiç sevemediğini…
©melihguner
M