Aynıyım...
Ve ben, aynıyım...
Kulu hatasız yaratırmış Allah!
Bana böyle öğrettiler, ordan biliyorum.
Hatayı öğrenirmiş kalp.
O da öğretirmiş bedene...
Ben şimdi ne diyeyim ki kendime?..
"Sen ne öğrendin?" diye sorasım var.
Korkuyorum...
"Ölen ne öğrensin?" Der diye.
Biliyorum ya elbette...
Benim selasız gidişlerim,
topraksız kalışlarım var.
Hangi dem beste yazar ki,
Gidenin ve de kalanın hürmetine?..
Hürmetim ne kendime ne de içimdeki dem'e.
Benim içimde ölen biri var...
Ne günahsız ne sevapsız...
Tek öğrendiğim:
Doğduğum gibi aynıyım....
(gelmiş bahar, geçmiş yazlar, neyleyim? dinleyin derdimi dağlar, söyleyin. o yardan bir haber verin öleyim valla, valla...)
©dünya77
D