Ne bileyim Olivia
Nedir insanı sabahları sevinçli
Akşamları garipseten
Âh en değerlisi huzur şu fâni dünyada
Âh en güzeli, hiç bir şey dilemeyen
Fâkirliğin şen şakrak neşesi
İşte tepelerde çiçek kokusu
Aşağıda canım denizin uğultusu işte
Senin için nelerden geçilmez ki
Sıcak bir yazda gölgelikten
Bir salkım üzümden
Sana kavuşur diye gözlerimdeki rüya
Aralayıp kapımın kanadını
Beni en güzel günümde bahtiyar eden
İşte hep birbirine benzer günlerle ömür
Bu aşk! Aşk bu!
Bunları içten duyup da anımsatan
Neden şefkatli bir su olur ki insan
Neden hep özlerken olur bu
Fidanlığa giden su kadar
Boy atmış fidanlar gibi Olivia
©16brs1661
1