Yazamadım senden sonra,
Kalem tükendi, kağıtlar uçup gitti diyarımdan,
Ve unuttum bir gün karalarım dediğim ne varsa
Diyorum ya yazamadım senden sonra,
Yokluğun o kadar büyüktü ki
Heceler kelimeleri,
Kelimeler cümleleri telaşlı bir anne gibi
Tutup elinden aldı götürdü işte...
Bir ben kaldım o koca yokluğun icinde, bizden yana
Tıpkı viran olmuş bir bahçede inatla boy veren yaşlı bir çınar gibi
Öyle bir uzattım ki dallarımı semaya
Gökyüzünü arayan kim varsa önce beni görsün istedim
Küçük çocuklar, ümitsiz kadınlar ve aşık adamlar
Ama en çok da sen
©arjin..02
M