Olmasa mektubun -ki zaten yok-
Ben nasıl inanırdım
Ayrıldığımıza
Bunun bilinçaltı bir kaygı
Uykumu bölen bir kabus olmadığına
Nasıl yürütecektim zaten
Gemimizi karadan
İmkansız sevgimizi yaradan
Başka neyle örtecektim
Gurûb toprak gibi çökünce üstüme
Olmasa mektubun -ki zaten yok-
Nereden bilecektim başka gönüllere
Benimkine girdiğin gibi olmasa da
Bir şeametle gireceğini,
Girip o gönlü ateşten bir saraya çevireceğini
Nasıl bilecektim zaten
Sana benim gibi bakanların olduğunu
Bazı gözlerin aşkından dolduğunu
Koca koca çınarların
Bir gül gibi solduğunu
Olmasa mektubun -ki zaten yok-
Ne bileyim sen kokulu hayallerin
Sabun gibi kayıp suyun ellerine
Ellerin gönüllerine düşeceğini
Olmasa mektubun -ki zaten yok-
©şair-i-dem
Ş