İçimden geçeni de yaptım, elimden geleni de, Sevdim, savaştım, uğraştım, didindim her derdimle. Ama olmadı işte, olmadı bir türlü, Kader çizdi rotasını, ben yürüdüm her bir sürgünle.
Pes etmedim asla, yılmadım, yıkılmadım, Gözyaşlarımı damla damla toprağa döktüm, içimden fısıldadım. "Olmayacaksa zorlama," dedim kendime, "Kaderin önünde eğil, kabul et her gerçeği."
Sevgi yetmedi mi, emek yetmedi mi, fedakarlık yetmedi mi? Belki de ben yürüdüm yanlış yollarda, belki de ben göremedim kaderin işaretlerini. Artık yorgunum, bitkinim, tükendim, Bu yükü taşıyamam daha fazla, çöktüm dizlerimin üzerine, sessizce bekledim.
Olmayınca olmuyor işte, zorlama ne fayda? Kaderin akışına teslim ol, bırak aksın her şey yolunda. Belki de bir gün, belki de bir yerde, Karşılaşırız yeniden, o kader bizi bir araya getirir belki de serde.
Unutmayacağım seni, unutmayacağım yaşadıklarımızı, Kalbimde hep bir köşede saklayacağım seni, en güzel anılarımızla. Hoşçakal sevgilim, hoşçakal dostum, hoşçakal her şey, Belki de bir gün, belki de bir yerde, Kavuşuruz yeniden, o kader bizi bir araya getirir belki de serde.
©merasim
M