Olmayışınla, yokluğunla öyle haşır neşirdim ki
Olabilirliğin,varlığın hiç olmadı benimle
O yüzden di dilimden dökülen;
Ben seni yokluğunda sevdim varlığın ne ki Adam, diye...
Bakamadığım gözlerin hep karşımdaydı
Duyamadığım sesinle saatlerce sohbet ettim ben
Kavga bile ettim hatta ağladım
Belki uzanırda gözyaşlarımı silersin diye...
İşte o zaman öğrendim ben
Sadece gözümün yaşını değil
Yüreğimin yaşını da elimin tersiyle silmeyi...
©mrvars
M