Şimdi üzerimi toprak örter,
Çimenler, papatyalar süsler.
Sevmeyenlerim yada sevenlerim,
Mezar taşımı bekler.
İki dua bir gözyaşı,
Neden gittin derler..
Yaşarken zerre kıymet vermeyenler,
O benim herşeyimdi derler...
Toprağın altına girince,
Sesim çıkmaz.
O yüzdendir gerçekleri söylemeniz,
Yaşarken kimse sevmez beni...
Al bu çiçegide sana getirdim diyen olmaz.
İki güzel söz söyleyip,
Kimse yüzümü güldürmez.
Ama ölünce ağıt yakanım,
Çiçekler getirenim çok olur biliyorum...
Dünya bana çok şey öğretti,
Yanlış insanlarla yaşanmayacağını,
Sevdiğim dediginin senin olmayacağını,
Gülerken ağlamanın değerini,
Dünyam dediğin herşeyin kıymetsiz olduğunu,
Güvendigin herşeyin boşa çıkmasını,
Çocuk yüzlü insanların büyüyüp,
Sana düşman olacaklarını hayat ögretir...
Sana bulmaca misali,
Bir hayat sunarlar.
Sen cevabını bildiğin,
Kutucuğa benim dersin,
Ve bulmaca biter...
Hayat sana son vaktini sunar,
Şimdi seninde sessizce gitme zamanındır.
Mutlu tebessümler beklersin,
Ama herkes seni gözyaşlarıyla uğurlar....
S