Pencere kenarında uçuşuyor kâğıtlar,
Ve onlarla beraber, anılar ve ağıtlar...
Gökten bir el yelleri süpürmeye başlamış,
Sanki beni sımsıcak bir kazanda haşlamış.
İçim dışıma çıkmış, neden bu dertsiz hayat?
Bize sundukları her duygu çilesiz, bayat.
Keşan göze batmaya mahrem olmuşuz, neden?
Kaç kez öleceğiz ki, ölüm henüz gelmeden?..
©uludag
V