Ö

ÖLMELİYİM

Seneler aldı başını gitti
Ne anladık, hep yaralandık
O kadar yaşadık
Ama bir türlü mutlu olamadık
Dünya da,
Cennette, cehennem de varmış
Oysa hep aşka inandım
Ama hep yanıldım
Çok mu şey istedik
Bir gün bile gülemedik
Boş yere
Hep dua ettik, istedik
Şimdi ellerim yaşlılıktan titriyor
Yalan olmuş baharlarım
Kime yazdık bunca şarkıları
Ne olursa olsun hayat bitiyor
Bu kara kışlar,
Çok mutsuzum
Yanımda bir nefes yok
Bu yalnızlık çok ağır
Kadehime eşlik eden yok
Kalemi güçlükle tutuyorum
Eskisi gibi yazamıyorum
Bir yol tutturamıyorum
Çok yattım ölmeye
Uyandım gecelerin körlerinde
Dinmez gözlerimde ki yağmurlar
Beni ayakta tutacak bir şey kalmadı
Ölmeliyim başka çarem yok
Dünya çok kalabalık gürültülü
Sabır diye bir şey de kalmadı
Bir an önce kendime yabancı olmalıyım
©ozkan1982