sen zavallı erkek
bana her tokat attığında acizlestin
her tokadinda adamligindan eksiltin
bu morluklar benim değil senin ayıbın
vücudundaki bir fazlalık mi
seni benden üstün kılan
ben sana eş dost diye yaratildim köle değil
ben hayvan değildim ki dayakla terbiye ettin
beni malın zannettin
o evlilik cüzdanıydi tapu değil
küfürlerini bile benim üzerimden ettin
oysaki ben senin cennettin anahtariydim
sen benim hayatımı cehenneme çevirdin
değişmeyecek benim kaderim
yüzyıllar gecsede
mevkim mesleğim ne olursa olsun
yuruyemeyecegim sokakta rahatça
istemen yeterli değil mi
benim düşüncemin bir önemi yok
çek üzerimden leş gözlerini
sil ağzından çıkan pis salyayi
seninle konuşuyorsam seninle fingirdesmiyorum
güldügüm zaman yollu olmuyorum
bana ne yapmaya çalışıyorsun adam sen
duvar olursam tepkisiz
o zaman mı namuslu oluyorum
bir ömürü senden korkarak mi geciregim
laflarımi tartarak mi konusacagim
Daha ne kadar kapatacağım bedeni
senin gözlerinden korumak için kendimi
daha ne kadar saklanacagim
kara carcafa girsem
Yine koruyamam kendimi
çek bedenimden gözlerini
benimle konuşurken yüzüme bak
orama burama değil
ben insanım et parçası değil
bir bebeği arzulamak nedir
ona nasıl kiyar insan
gömsem seni toprağa
toprak bile kabul etmez lesini
minareyi çalan hırsız değil de
cemaat hazırlıyor kılıfını
ölmüsse namussuzdur kadın
iki kere ölüyor kadın
©gökçekız
G