Başımı tutan ellerim seni ararken yokluğun gölgelerinde,
Varlığın kim bilir kimlerin gözlerinde güneşleniyor.
Zihnim izlerini sürerken düşlerinin,
Ruhum bedenimin içinde tıkılmış,
Hücresindeki mahkumun kaderini yaşıyor..
Ve sen..
Teşhiş edilememiş bir hastalık gibi,
damarlarımda dolaşırken,
Delinmiş cebimden dökülüyor zaman.
Saatlerin satırları arasında saklanıyor,hasret.
Ellerinde kurbanının kınası..
Uzaklarda aramalarım boşuna,
Burnumun direğinde mevtası..
Hoyrat rüzgarlar yolarken kanatlarımı,
Ayaklarımın rotası,
Gönül gözüme emanet.
Keskin virajlı,yarlı,yürek yollarında,
Kesilen soluklarım,
Dilim dilim soluyor..
Başı bağlı,vefalı bir o kadarda canlı..
Ölmeye..
Ölüme mahkum düşlerime mezarlar kazıyorum ama olmuyor..
©merves
M