Herden yağmur olsam,toprpağın kucağından
göklere buharlanan,
Bulutların koynundan semalara ucalan.....
Herden nakış olsam.......
Süs olup gecelerin karanlık gölgesine
siyah siyah gözlerin aydınlık hücresine
herden bakış olsam.....
O gözlerin gözüyle dolanıp penceremin
kenarında kıvrılan,
ruzgarı elleriyle dudağında çağıran
herden tanış (tanıdık) olsam....
Hazan yapraklarının uçunup dokunduğu,
toz dumanı nehir tek karşısında kovduğu.....
Herden akış olsam.....
Yazdığım şiirleri kalemlerden asmakta,
satırlara sığmayan yuvasız yazılarda
herden yalnış olsam.....
Bulutlara sarılıp denizleri kızartan,
ay gibi parlayıp geceyi anımsatan.....
Herden batış olsam......
Herden barış olsam..
Susturulmuş dünyanın incinmiş kururuna....
Mermilerden ben düşmüş, kirlenmiş vücuduna
"herden" deyemiyorum, keşke sonsuz ebedi bir anlayış olsam,
anlayışdan doğan bir yaranış olsam... İradə
I