Hər ikimiz bir niyyətlə gəlirdik dilə
Sevgimiz artıb ucalardı ildən-ilə
ayrılığ çox cəhd etdi bu eşqi silə
səndə məndə sevmədən qurduğ ailə
olduq necə həsrət,sən mənə mən sənə
Ölsəydə unutmarıq biz bu acı dərdi
cavan ömürüm tənhalığa nökərdi
belə yaşamaq ölümnən də betərdi
kiməsə aşiq olmarıq dünya verdi
qəmi olduq ibrət sən mənə,mən sənə.
Amma heç düşünmədik bu çağda biz
xəyal qururduğ özgə bir marağda biz
yandıq o, ayrılığ adlı ocağda biz
sevib bir qocalmağı qabağda biz
çox etdiy niyyət sən mənə,mən sənə.
Artıq ağır yükdü bu nakam sevda
bu elə bir dərdi unudulmur əsla
biz valideyn olduğ lütfi XUDA
eşqimiz yetim qalıb olduğ fəda
bu yolla nəhayət sən mənə, mən sənə
Hələ də eşqim var qəlbimdə sənə
bilmirəm sən necə baxırsan mənə dosta bənzədirsən yoxsa düşmənə
bir-birini bu qədər sevməklə yenə
uzağıq dərk et sən mənə, mən sənə.
Kimsə əlini uzadıb etmir kömeylik
o,şirin sevgimizdə acı ögeylik
bir xəyal qurmadığ heç gələceylik
RƏBB'im izin verməmiş ki biz deyilik
gülüm qismət sən mənə, mən sənə.
TƏNHA AŞİQ
©tenhaasiq
T