Buz gibi parmaklarım ellerimde ölü papatyalar var
Bir his bekliyorum parmak uçlarıma ve
Avuç içlerimi parçaladım az önce buz gibi parmaklarıma
Adını kağıtlara yazıp yırtıyorum defalarca belkıde her yazdığımda yakıyorum
Yırtık kağıtlar gözlerimin önünde belki de yüreğimde
Yoksa benim ellerim mi yanıyor bu acı da ne anlamıyorum
Hissediyorum dokunmak istiyorsun tenime
Bekle biraz ağlıyor musun sen yoksa
Bak ölü papatyalar sarıyor çevremizi
Kokuları alıyor musun sevgili
Tenimde yayılan o papatya kokusu doluyor içime en derine
Ellerim düşüyor sol yanıma sol yanımda o güldüğünde gamzelerin gelıyor aklıma
Sarı cılız sokak lambası altında oturmuşum dalı verdım de
Nasıl da yok olurdum ellerini tutmayı hayal ederken avuçlarında ellimi hissetmek ne kadar mutlu eder beni
Biliyor musun içime gömdüğüm senden
Çığlıklar duyuyorum bazı zamanlarda
Paramparça kadın duyduklarını unut diyor gecenSahte bir gülüş var yüzümde korkular sardı dört Bi yanımı benden gidicek yada unutacak sevmicek korkusu sanki gerçek bir ölüm sardı bedenimi
Toprak kokuyor tenim ellerimde ölen papatyalar kan damlıyor parmak uçlarımdan
En çok buna ağlıyor tenim
Oysa benim parmak uçlarımdan dökülecek kadar acım vardı diyemiyorum bile
Öyle uzağım ki mutluluğa
Ölüyor muyum ben yada
Ölümüm senin ellerinden mi olacak yoksa sevgilim..
©masalldmr
D