Bir cenaze kalktı bu şehirden,
Yakınları vardı gitti peşinden,
Derinden ağıtlar yakıyordu,
Bir anne eksildi içimizden.
Ölen sanki herkesin annesi,
Tesir altında bırakır herkesi,
Her cenazede olduğu gibi,
Konu komşu toplanır hepsi.
Cenaze çetin bir imtihandır,
Nefsin hesap olduğu andır,
Daima hazır olmalı insan,
Belki de ölüm çok yakındır.
Ölüm ibrettir bütün insanlara,
Ölmeyecek gibi yaşayanlara,
Binbir defa yırtsalar da paçayı,
Elbet düşerler birgün mezara.
Kendini bilen kormaz asla ölümden,
Sanma ki ölüm yoksundur çareden,
Herşeyin bir çaresi vardır elbet,
Yüzleş kendinle ölüm anı gelmeden.
Ramazan Kalay
Yeşilli/Mardin
©rmznkalay
R