ölüm

gece yarısında
ansızın gelen bir haber
ateş gibi düştü ortaya.
alevler alevler sardı
dört bir yanı
insan işte o zaman anladı;
aciz kaldığını.
yaşamak bir pamuk ipliği,
umutta buna bağlı,
korku ile beklemek
her an, her saniye...
bir işkence. ızdırap,çile...
son illaki gelecek,
ama hazır değiliz buna
unuttuk, sakladık...
gömdük toprağa.
her canlı bununla yüzleşecek
her seferinde istemesede.
ölümün soğuk eli,
herkese değecek.
Salih YANMAZ
©gslhynmz