ÖLÜM

Bedenim ve ruhum savaşıyor sanki,
Nedeni belirsiz.
Bedenimde bir sızı var, ruhum hissiz.
Selâ sesimiydi o gelen,
Yoksa garipten sesler mi duyuyorum belirsiz.
Kapanan gözlerim açılmıyor,
Ruhumsa bedenimden habersiz.
Ağzımda metalimsi bir tat
Peki yattığım yer, neden bu kadar sert.
Bu kalabalık da ne böyle?
Omuzlarında bir tabut
Kalabalığı izliyorum sessizce
Peki bu cenaze kime ait.
Tabuta kayıyor gözlerim
Tabuta sarılan annemi görüyorum.
Yanına gidiyorum hızlıca
Neden annem beni görmüyor?
Gözyaşlarını siliyorum, ağlama anne diye Annem beni neden hissetmiyor?
Sarılıyorum anneme kokusunu içime çekiyorum
Ama o benim farkıma bile varmıyor.
Bağırıyorum, çağırıyorum nefesim kesilene kadar haykırıyorum.
Ama hiç kimseye sesimi duyuramıyorum.
Sonra tekrar annemin yanına dönüyorum.
Tabuttaki resme takılı kalıyor gözlerim
Ama bu resim,bu resim benim resmim.
Ve şimdi anlıyorum her şeyi,
Meğeğersemki bu dünyaya veda eden benmişim.
Zorda olsa ayrılıyor annem tabuttan
Ve son sözler yankılanıyor hocanın dudaklarından
Ölüm denilen şey, bu kadar güzel olabilirmiydi harbiden
Benim için üzülmeyin canım ailem
Sonsuzluğun sahibine bir adım daha yaklaşıyorum ben
Buluşuyor ruhum ve bedenim o çukurun içinde, mezar denilen
Yeni kazılmış toprağın kokusunu hissediyorum,
Sonuna geldim yaşamımın,ömür denilen
NAMAZ 'INI KILDIN MI?
Ve ilk sorgum bu oluyor, sorgu meleklerinden...
©aysel-16