Ölüm

Açsam gözlerimi,
Uzun süreli bir uykuya yatmış olsam,
Her şey kabustan ibaret olsa,
Ben yeniden nefes alabilsem...
Her gün ölmek mi? Ya da Bir gün ölmek mi?
Sorsa biri bana bu halimin sebebini,
Geçmeyeceğini bilsem de geçecek dese bana.
İnansam, sıkıca sarılıp evet geçecek! Desem.
Bir düş kursam kendimce,
Ölümün olmadığı bir dünya hayal etsem.
Sevdiklerimizin hep yanımızda olacağını bilsem,
Her gece dertle harmanlanmasam...
Bir kere ele geçirince içini ölüm,
Göğüs kafesinden süzülen kalp;
Toprak oluyor senden habersiz,
Toprakla sarılışını izliyorsun sessiz sessiz...
........
Gözlerin önünde toprak olan bedeni,
Sisli bir gecede oradan çıkarmak,
Sabah sesiyle güne başlamak istemek,
Yıllar geçtikçe silinen sesi yeniden duymak,
Hasret olduğun kokusunu yeniden hissetmek,
Kalbinde ki boşluğu doldurmak istemek,
Kimse o boşluğa erişemiyor,
Yakınına dahi ayak basamıyor...
Çünkü;
Çaresizliğin tek tanımı;
Öldüğüne inanmamaktır.
Sanki her hangi bir yerden çıkıp gelecekmiş gibi hissetmektir...
©sulealgn