kim çizdi bu çizgileri, gencecik tenime!
saçlarım ağarmış, ne olmuş bedenime!
aynada sanki her gün başka bir sima var
bunca işaret ne oluyor sanki bir imâ var
takvimler neden bu kadar çabuk inceldi
bahardı hani mevsim güz ne vakit geldi
nerde hayattan aldığım o bitmeyen lezzet
bel büküldü, saç döküldü ne şan ne izzet
kalmadı dostum soframı dahi paylaşacak
oysa dört kişi yeterdi tabutumu taşıyacak
bu okunan ezan mı selâ mıdır, kim öldü!
nasıl bitirebildim hiç geçmeyen bu ömrü
bu ağaran saçlarım ölümden bir mektup,
vefasızlık etmişim yıllarca onu unutup!
ölmeyecekmiş gibi yaşama ey hattab!
bu sözlerime evvela sensin muhatap...
©hattab
H