Düşen her yaprakta ölümü hatırla ki gerçek dosttur o
Her sene sanki azrail bir adım daha seni çağırıyor
Yıldızlar güneşi kovalarken dünya semasın da
Yeryüzünde insanlar bir bir bu dünyayı terk ediyor
Sanarmısın ki yeryüzü tek sana has yaratıldı
Her aldığın nefesin o düşen yapraklar gibi sonu vardır
Yanıldın ey Adem bir meyveyi ölümsüzlük sandın
Bu gün Adem ölüme karşı aciz kaldı...
©gülvekül
D