Burnumu yakar hala doğduğu her gün güneşin
Ölüm kokulu çiçeklerimin dolan ciğerlerime
Aşığıyım ölüm sanatının en büyük
Sarmış bedenimin dört yanını
Arzuladığım bu ölüm ve öldürme hissi
Haklı mıydı tanrı boşa mı kızmıştım
Haklı mıydım yoksa hak ettiğinden
Düşünmeyenlerin kendinden başkasını
Menekşelerin kokusu burnuma dalar
Ölüm kokar mavi menekşenin toprağı
Yıkılmış hayallerin içinde otururken gelir
Bağlandım sanal dünyanın uyuşturucusuna
Gerçeğini almamak için damardan her dozda
Ölüm çiçeklerinin kokusunu gerek bastırmak
Var bir çok fikir düşünüyorum da hala
Ama tek yol geçiyor gibi ölümden
Geçmediği gibi kaybedenler vagonundan
©mageenkon
M