İki damla gözyaşı yakar içimi ve sığmaz yeri göğü bulutlar dağılır kara pençemde huysuz geceye suskun kan damlar toprağa bağrı yanık bir türkü gibi gönül ömür dediğin su bilmem kaç selden akar zaman yarına ne var! Durduğu yerde hayat dursun'ki yaşasın yalansız ters dürbünüyle görürüm insanları ve o kadar yüzleri günah! Kalır çehrenin altında matem kalmaz sözlere durgun gökyüzü deģildir'ki kaysın yıldızlar yörüngesinde.
Suç olur her şarkım yasaklı şiirlere yakılınca tutulur ağır başlı kitaplar herbiri kendi düşünce ağlayan anaların yaşına türküm yarınların umuduna ve rüzgarın sesinde açlığın gidip gelen dönmüyor'ki mermi ağırlığında hayatın zindan karanlık etrafı sessiz canlanıyor ölü düşler ömür dediğin su bilmem kaç selden akar zaman yarına
C